<

I should start doing the old stuff when he’s not yet on my life.

Hmm. Like 6 months ago? (Tange, kau pa nun)

One year ago? (Ganun pa din, kau padin)

.

.

Umagang umaga. Computer na agad ako. Wala kong mapaglibangan eh. Mababaliw ako kakatingin sa paa ko.

“Oi ate late na umakyat kana. May trojan war pa kami”

“Bakit ganyan mata mo kmhe? Whahaha! Kim tingnan mo nga”

(tingin naman ang kapatid ko ==’)

“Ay bat ganun? Parang may tiklop”

“Ako panga tigilan nyo.”

(Wala lang. Tinawanan lang nila ko)

.

.

Magkausap kami ng mama ko tungkol sa damit. Nang biglang…

 

“Bakit ganyan mata mo? Umiyak ka!? Break na kayo?”

(silence)

“Siguro nagbreak kayo nung nagtitiklup ka ng damit no? Hahahaha”

(Teardrops)

“Kmhe, alam mo. College kana. Madami kapang makikilala jan”

.

.

Hay… Napapaisip nalang ako. Wala akong imik sa lahat ng sinasabi nila. Ngiti lang kmhe. Panget mo eh.

KINAGABIHAN

“Kmhe, wag ka ngang iiyak”

“bakit, di nyo naman ako nakitang umiyak ah”

(yun ang unang sagot kong matino sakaniya)

at ang ate ko naman ang nangulit sakin.

“di nga kmhe, bakit ka umiyak?”

“tigilan mo ko”

“ah, seryoso ko!”

“tigilan mo nga kooo!”

“Break na kayo? Bakit? Ha?” (pan asar pa eh. Nakangiti habang nagtatanong)

“hee! ate parang tanga! Tigilan mo ko!”

.

.

Ganun pala. Natouch ako sa concern nila. Pero.. Kung sinabi ko sakanila. Di naman nila mababalik ang dati.
.

.

“i  don’t want to go back to a guy who already dumped me. bec if he really wants me, he’ll do everything to keep “us” intact. walang dahilan para iwan ka. kung ayaw na, may dahilan. pag gusto, palaging merong paraan (sabi nga sa kanta).”

Sabi ng idol ko. Natauhan na ko jan. Enaf na. Ayoko na talaga Pero mahirap. Lol.

Kasalanan ko na din siguro. Kasalanan namin. So i guess, We should move on :[